US Polish immigrants encouraged to vote The campaign received the support of Zbigniew Brzezinski

Barack Obama: Amazing Speech!



US Polish immigrants encouraged to vote The campaign received the support of Zbigniew Brzezinski

Created: 29.05.2008 11:37
As the presidential election in the US approaches the Polish community is mobilising the Polonia vote.

The White Eagle, an American magazine for Poles living in the US, has started a promotional campaign to encourage Polish immigrants to vote in the coming presidential election.

Dariusz Barcikowski, the Boston-based magazine's publisher, said that the "Polonia Votes" campaign has been organized in cooperation with other Polish media in the US, adding that the organizers want to register a million voters of Polish descent .

This is a way of demonstrating to political circles in the US that the Polish Diaspora is a force to be reckoned with, concludes Barcikowski.


The campaign received the support of Zbigniew Brzezinski, former national security advisor to President Jimmy Carter and Nicholas A. Rey, former US Ambassador to Poland in the years 1993-97.

There are over 10 million American of Polish descent. The exact number of Polish immigrants to the US is harder to estimate due to large illegal immigration. Chicago comes second in the world, after Warsaw, as the city with the highest number of Polish inhabitants, totalling 1.8 million


Sen. Hillary Rodham wants 65 Billions from Poland
By Lech Alex Bajan - Feb 13th, 2008 at 12:12 pm EST
Sen. Hillary Rodham Clinton wrote to the Polish prime minister requesting that his country enact a restitution law for property confiscated during the Nazi and communist eras. Also signing the letter to Jaroslaw Kaczynski were members of the Helsinki Commission. Clinton (D-N.Y.) and the commission want the Polish government to ensure that properties obtained illegally will be returned or the owners will be properly compensated.

The signers welcomed statements by Polish government officials that they would work to pass legislation on the issue by the end of this year, but the commission expressed concerns that the victims have experienced numerous delays in their efforts to gain restitution.

Along with restitution or compensation, the commission’s recommendations in the letter to Kaczynski included keeping burdens for filing a claim to a minimum, consistent involvement of the central government and the return of artwork to its rightful owners.

“The delay in resolving the property claims of elderly survivors and their family members has gone on for too long,” Clinton said.

The Helsinki Commission is a U.S. government agency that monitors and encourages compliance with the agreements of the Organization for Security and Cooperation in Europe, as established by the Helsinki Accords. Thirty-five countries signed on to the accords in 1975. (JTA)



Poland is still poor country and Poland will not pay any compensations to radical Israelis mostly living in US and had nothing to do with victims of the Holocaust in Poland during the second world war by German Army.

Most of them coming now to Poland did live in comfort in the US during the war and did not help the Jews in Poland or Poland in negotiations with Roosevelt and Churchill to put pressure during the war.
It took polish man Mr. Karski to come to US and give all the proof of the Holocaust to US President and the US Congress and unsuccessful attempt in Great Britain.

How you dare to get more money from Poland after you got over $100 billions from Germany and $10 Billions from Switzerland.
What about the Jewish collaborators with the communist Stalin in eastern part of Poland after the 1939 Russia aggression - eastern Poland.

Half of These Holocaust Victims Were Non-Jewish.
On August 22, 1939, a few days before the official start of World War II, Hitler authorized his commanders, with these infamous words, to kill “without pity or mercy, all men, women, and children of Polish descent or language. Only in this way can we obtain the living space [lebensraum] we need”.

Heinrich Himmler echoed Hitler’s decree:

“All Poles will disappear from the world…. It is essential that the great German people should consider it as its major task to destroy all Poles.”

On September 1, 1939, Hitler invaded Poland from three directions. Hitler’s invincible troops attacked from the west, the north and the south. Poland never had a chance. By October 8, 1939, Polish Jews and non-Jews were stripped of all rights and, were subject to special legislation. Rationing, which allowed for only bare sustenance of food and medicine was quickly set up.

Young Polish men were forcibly drafted into the German army.
The Polish language was forbidden. Only the German language was allowed.
All secondary schools and colleges were closed.
The Polish press was liquidated. Libraries and bookshops were burned.
Polish art and culture were destroyed.
Polish churches and snyagogues were burned.
Most of the priests were arrested and sent to concentration camps.
Street signs were either destroyed or changed to new German names. Polish cities and towns were renamed in German.
Ruthless obliteration of all traces of Polish history and culture.

Hitler’s Goal: Terrorize Polish People Into Subservience.

Hundreds of Polish community leaders, mayors, local officials, priests, teachers, lawyers, judges, senators, doctors were executed in public.

Much of the rest of the so-called Intelligentsia, the Polish leading class, was sent to concentration camps where they later died.

The first mass execution of World War II took place in Wawer, a town near Warsaw, Poland on December 27, 1939 when 107 Polish non-Jewish men were taken from their homes in the middle of the night and shot.

This was just the beginning of the street roundups and mass executions that continued throughout the war.

At the same time, on the eastern border of Poland, the Soviet Union invaded and quickly conquered. Germany and the Soviet Union divided Poland in half. The western half, occupied by the Nazis, became a new German territory: “General Gouvernment”. The eastern half was incorporated within the adjoining Russian border by Soviet “elections”. This new border “realignment” conferred Soviet citizenship on its new Polish inhabitants. And all young Polish men were subject to being drafted into the Soviet army.

Just like the Nazis the Soviets also reigned terror in Poland. The Soviets took over Polish businesses, Polish factories and destroyed churches and religious buildings. The Polish currency (zloty) was removed from circulation. All Polish banks were closed and savings accounts were blocked.

During the period of the Holocaust of World War II, Poland lost:

45% of her doctors,
57% of her attorneys
40% of her professors,
30% of her technicians,
more than 18% of her clergy
most of her journalists.
Poland’s educated class was purposely targeted because the Nazis knew that this would make it easier to control the country.

Non-Jews of Polish descent suffered over 100,000 deaths at Auschwitz. The Germans forcibly deported approximately 2,000,000 Polish Gentiles into slave labor for the Third Reich. The Russians deported almost 1,700,000 Polish non-Jews to Siberia. Men, women and children were forced from their homes with no warning. Transferred in cattle cars in freezing weather, many died on the way. Polish children who possessed Aryan-looking characteristics were wrenched from their mother’s arms and placed in German homes to be raised as Germans.

The Polish people were classified by the Nazis according to their racial characteristics. The ones who appeared Aryan were deported to Lodz for further racial examination. Most of the others were sent to the Reich to work in slave labor camps. The rest were sent to Auschwitz to die. Polish Christians and Catholics were actually the first victims of the notorious German death camp. For the first 21 months after it began in 1940, Auschwitz was inhabited almost exclusively by Polish non-Jews. The first ethnic Pole died in June 1940 and the first Jew died in October 1942.

Because of the obliteration of the Polish press by the Nazis, most of the world was not aware, including many parts of Nazi-occupied Poland, of the atrocities going on. Even to this day, much documentation of the Holocaust is not available. The entire records of Auschwitz were stolen by the Soviets and not returned. It was Hitler’s goal to rewrite history.

The Nazis destroyed books, monuments, historical inscriptions. They began a forceful campaign of propaganda to convince the world of the inferiority and weakness of the Polish people and likewise, their invincible superiority and power.

Mail to a Friend | Link | Comments (0) | Report Objectionable Content
Ukrainian oligarch Victor Pinchuk gave money to Clinton Foundation Which may negative effect Hillary Clinton for President. Please check
By Lech Alex Bajan - Feb 13th, 2008 at 12:06 pm EST
Ukrainian oligarch Victor Pinchuk gave money to Clinton Foundation Which may negative effect Hillary Clinton for President. Please check

Dear Hillary Clinton and Exploratory Committee.

As a Polish American and donor-supporter Hillary Clinton for President and friend of Thomas H. Quinn and Thomas McMillen I have to allert You about the issue. Urgent!

Please pass this as Urgent to Your Research Dept.

Break news storry from Eastern Europe.
RE: Ukrainian oligarch Victor Pinchuk gave money to Clinton Foundation

Wchich may have negative effect Hillary Clinton for President.

Please check ASAP if there are potential negative imlentations for Clinton Foundation
And Hillary for president then need to return the Money to Ukrainian oligarch Victor Pinchuk.
1.FT.com / In depth - Yushchenko links poison to meal with secret police Yushchenko ( today DEMOCRATIC PRESIDENT PRO US IN UKRAINE ) links poison to meal with secret police … Mr Kuchma’s businessman son-in-law, Viktor Pinchuk,

Victor Pinchuk son-in-law of former president Wiktor Kuchma and his ministers ignored the requests of the international community to allow the media to work independently and to investigate the numerous journalists’ murders.

2.Victor Pinchuk allegedly link the to the killing of many free/open news jurnalists like Georgy Gongadze, sought and received asylum in US on April 13, 2001. Washington also granted asylum to Myroslava Gongadze, the journalist’s 28-year-old widow who had helped her husband in various projects).

The new government is trying to rectify the mistakes of the old regime and to reinvestigate the cases of killed journalists.

For example, the investigation of Georgiy Gongadze’s murder still attracts a large public and international attention today. He was the editor of the Internet publication “Ukrayinska Pravda” (Ukraine’s Truth) who was kidnapped on Sept16 2000. A few days later, he was found dead and beheaded in the forest nearby Kyiv. During the past four years, this case had not been well investigated, because of the possibility that people from high political ranks, including the ex-president Leonid Kuchma, were involved in the murder. The investigation was stopped several times, and the results of the body examination were falsified. As a result, the body of Georgiy Gongadze has not yet been buried, and currently, new investigators are re-examining it.

It is also worth noting that American system of checks and balances under which different branches of power compete with each other. Therefore, parliament as a cornerstone of every democratic polity is supposed either to dominate the executive or form a reform minded, while democratic opposition to the President. Ukrainian Parliament has failed to do so. Setting up an a Parliamentary investigative commission to probe into Gongadze case underlined the impotence of the legislature since the commission had no legal ground for its activities — the law on Parliamentary investigative commissions (such institution is envisaged in the Constitution) was vetoed by the President and Parliament was unable to override the veto.
Confirmed that Ukrainian oligarch Victor Pinchuk, a son-in-law of former president Wiktor Kuchma, had made contributions to Clinton Foundation
which in my opinion may effect Hillary Clinton for President.

It was the controversial privatizations of state enterprises in the 1990s that led to many leading Ukrainians making vast fortunes.

We have a sense that the power of the oligarchs has been reduced

Paul Bermingham
World Bank’s Ukraine director

These groups of business people, which are based in the industrial East and in Kiev, contain some of the wealthiest and most influential people in the country, including former President Leonid Kuchma and many of Ukraine’s oligarchs.

During his 10-year rule, Mr Kuchma was accused of cronyism and presiding over one of the most corrupt countries in Europe.

“The old system was all corrupted,” says Mr Rybachuk. “Business and politics were interconnected. People would just walk around with kilos of cash and they used to believe they could do what they liked.”
Ukraine fears the rise of new oligarchs
BBC News, Kiew, Ukraine
December 2002, soon after billionaire Victor Pinchuk married the daughter of then Ukrainian president Leonid Kuchma, the Ukrainian government announced it was prematurely lifting a moratorium on the privatisation of Nikopol. Three months later Kuchma’s government announced the intended sale of a controlling interest in Nikopol. A consortium led by Pinchuk won a tender process designed to favour him.

According to the complaint, Kuchma’s regime became infamous for “the near-total corruption of its official economic life”. In 2004 Ukrainian voters took to the streets in what has come to be known as the Orange Revolution. Its leader, opposition candidate Victor Yushchenko, ultimately defeated Kuchma’s successor-designate and took office early last year.

Ukraine’s oligarchs and friends of Yanukovich, moving to re-privatize industrial assets, allegedly bought on the cheap by billionaires Rinat Akhmetov and Victor Pinchuk. (One such asset, the steel plant Kryvorizhstal, which was obtained by Akhmetov and Pinchuk for $800 million, was later sold to billionaire Lakshmi Mittal for nearly $5 billion.)

Victor Pinchuk now members of parliament themselves, lobbied strongly to put Yanukovich back in power. After months of political stalemate, Yushchenko accepted Yanukovich as his prime minister in August.
President Kuchma called this practice “protection of national economy.” The result of such discrimination was a huge loss for the state budget. Pinchuk and Akhmetov paid US$800 million for Kryvorizhstal, whereas American and Russian investors proposed more than US$1.5 billion.

Corruption stories in Ukrainian media serve primarily as tools of war among groups of media owners, then secondarily as a field for journalistic investigations. On television, only Channel 5 promotes a regular program, Zakryta Aona (Closed Area), designed with professional standards of investigatory journalism. The subject of the program varies, from falsification of the Mukacheve mayoral elections to the corrupt activity of the State Department of Affairs (Derzhavne Upravlinnya Spravamy), which operates with state-owned property.

Tolerance of “small” corruption remains a critical social problem. While strongly criticizing “oligarchs” and other high-ranking corrupt figures, ordinary Ukrainians often consider small bribery as a useful tool to speed the pace of securing needed and favorable official decisions. For ordinary citizens, bureaucratic procedures appear to be an obstacle to economic and other activities, and they often prefer to pay bribes rather than waste time in bureaucratic corridors.

Alex Lech Bajan
Polish American in US since 1987

Polish Army 1939 Wizna Polish Thermopylae 40 to 1 Piosenka szwedzkiego zespołu Sabaton z najnowszego albumu The Art of War

Polish Army 1939 Wizna Polish Thermopylae 40 to 1 Piosenka szwedzkiego zespołu Sabaton z najnowszego albumu The Art of War


Polish Army 1939 Wizna Polish Thermopylae Piosenka szwedzkiego zespołu Sabaton z najnowszego albumu The Art of War



Eve of the Battle
Before the war the area of the village of Wizna was prepared as a fortified line of defence. It was to shield the Polish positions further to the south and guard the crossing of Narew and Biebrza rivers. The 9 kilometres long line of Polish defences was subordinate to the Polish Narew Corps shielding Łomża and providing defence of northern approach to Warsaw. The Wizna fortified area was one of the most important nodes in the area, providing cover of both the river crossings, and the roads Łomża-Białystok and roads towards Brześć Litewski on the rear of Polish forces.

The first construction works were started in April 1939. The spot was chosen carefully: most of the concrete bunkers were built on hills overlooking a swampy Narew River valley. They could be reached either through direct assault through the swamps or by attack along the causeway leading from the bridge in Wizna. Until September 1, 1939, 12 bunkers were built altogether. Six of them were heavy concrete bunkers with reinforced steel cupolas (8 tons of weight) while the other six were machine gun pillboxes. Additional four heavy bunkers were under construction at the moment the World War II started. In addition, the area was reinforced with trenches, anti-tank and anti-personnel obstacles, barbed wire lines and landmines. There were also plans of breaking the dams on the Biebrza and Narew rivers to flood the area, but the Summer of 1939 was one of the most dry seasons in Polish history and the level of water was too low.

Although not all bunkers were ready by the beginning of the war, the Polish lines of defences were well-prepared. The walls of an average bunker, 1.5 metres thick and reinforced with 20-centimetre-thick steel plates, could withstand a direct hit from even the heaviest guns available to the Wehrmacht at the time. The bunkers were situated on hills which gave good visibility of all the advancing forces.


[edit] First phase
On September 1, 1939, the Polish Defensive War of 1939 started. The German 3rd Army was to advance from East Prussia towards Warsaw, directly through the positions of Polish Narew Corps. On September 2 Captain Władysław Raginis was named the commander of the Wizna area. As his command post he chose the "GG-126" bunker near the village of Góra Strękowa. The bunker was located on a hill in the exact centre of the Polish lines. His forces numbered approximately 700 soldiers and NCOs and 20 officers armed with 6 pieces of artillery (76mm), 24 HMGs, 18 machine guns and two Kb ppanc wz.35 anti-tank carbines.

After initial clashes at the border, the Podlaska Cavalry Brigade operating in the area was forced to withdraw and on September 5 left the area. On September 3 Polish positions were spotted from the air and strafed with machine gun fire from enemy fighters. Later that day one of the German bombers returning from a bombing raid over Warsaw was shot down by machine gun fire.

On September 7, 1939, the reconnaissance units of the 10th Panzer Division of general Nicolaus von Falkenhorst captured the village of Wizna. Polish mounted reconnaissance squads abandoned the village after a short fight and retreated to the southern bank of Narew. When the German tanks tried to cross the bridge, it was blown up by Polish engineers. After dark, patrols of German infantry crossed the river and advanced towards Giełczyn, but were repelled with heavy casualties.

On September 8 general Heinz Guderian, commander of the XIX Panzer Corps, was ordered to advance through Wizna towards Brześć. By early morning of September 9 his units reached the Wizna area and were joined with 10th Panzer Division and "Lötzen" Brigade already present in the area. His forces numbered some 1 200 officers and 41 000 soldiers and NCOs, equipped with over 350 tanks, 108 howitzers, 58 pieces of artillery, 195 anti-tank guns, 108 mortars, 188 grenade launchers, 288 heavy machine guns and 689 machine guns. Altogether, his forces were some 40 times stronger than the Polish defenders.


Second Phase
In the early morning German planes dropped leaflets asking the Poles to give up and claiming that most of Poland is already in German hands and further resistance is futile. In order to strengthen the morale of his troops, Władysław Raginis swore that he will not leave his post alive and that the defence will continue. Soon after that an artillery barrage started. Polish artillery was several times weaker and soon was forced to retreat towards Białystok. After the preparations, the Germans attacked the northern flank of the Polish forces. Two platoons defending several bunkers located to the north of Narew were attacked from three sides by German tanks and infantry. Initially the losses among German infantry were high, but after heavy artillery fire commander of the Giełczyn area First Lieutenant Kiewlicz was ordered to burn the wooden bridge over Narew and withdraw to Białystok. The remnants of his forces broke through German encirclement and reached Białystok, where they joined the forces of general Franciszek Kleeberg.

At the same time an assault on the southern part of Polish fortifications came to a stalemate. Polish bunkers were lacking adequate anti-tank armament, but were able to rain the German infantry with machine gun fire. However, at 6 o'clock in the evening the infantry was forced to abandon the trenches and field fortifications and retreat into the bunkers. The German tanks could finally cross the Polish lines and advance towards Tykocin and Zambrów. However, the German infantry was still under heavy fire and was pinned down in the swampy fields in front of Polish bunkers.

Although Raginis was subordinate to Lt.Col. Tadeusz Tabaczyński, commander of the Osowiec fortified area located some 30 kilometres to the north, he could not expect any reinforcements. On September 8 Marshal of Poland Edward Śmigły-Rydz ordered the 135th Infantry Regiment that constituted the reserves of both Osowiec and Wizna, to be withdrawn to Warsaw. When the order was withdrawn and the unit returned to Osowiec, it was already too late to help the isolated Poles at Wizna.

Heavy fights for each of the—now isolated—bunkers continued. Several assaults were repelled during the night and in the early morning of September 10. At approximately 12 o'clock the German engineers with the help of tanks and artillery finally managed to destroy all but two Polish bunkers. Both of them were located in the centre of Góra Strękowa and continued the defence despite having much of the crew wounded or incapacitated and most of the machine guns destroyed. It is alleged that Heinz Guderian, in an attempt to end the Polish resistance, threatened the Polish commander that he would shoot the POWs if the remaining forces did not surrender. (No captives were shot.) Captain Władysław Raginis then ordered his men to abandon the bunker and committed suicide by throwing himself on a grenade.


After the Battle
After the Polish resistance ended, the XIX Panzer Corps advanced towards Zambrów and Wysokie Mazowieckie finally encircling and destroying the Polish Narew Corps. Later it advanced further southwards and took part in the Battle of Brześć.

Although all the bunkers were destroyed and the Polish resistance was finally broken, the fortified area of Wizna managed to halt the German advance for three days. The heroic struggle against overwhelming odds is nowadays one of the symbols of the Polish Defensive War of 1939 and is a part of Polish popular culture.
Polska moja ojczyzna

Obama will follow the steps of the Great Pope Juan Pablo John Paul

Obama will follow the steps of the Great Pope Juan Pablo John Paul

for Obama
Juan Pablo II en Cuba 01


VIVA OBAMA 2008 (Translated)

Latinos For Barack Obama (SONG)


"I Got a Crush...On Obama" By Obama Girl

Polonia and Latin Americans for Obama Polish Americans for Obama.

Polonia and Latin Americans for Obama Polish Americans for Obama.

Yes we have to talk.

This is how have ended the Cold War, by communication with Russia, with China.

We are all the same humans and the people of the world.
We have different governments and religion but the same principles are apply for human race.
If we have a problem within our family, we havet to talk and resolve problems.

Any action will cause some reaction negative or positive. This is just basic universal law of physics.
As a Polish American since 1987 in US did travel to USSR about 10 time back during the Cold War.


I have to tell you we had won because the communication with the people and the totalitarian government.
We did not had to provide a lot of arguments. People of USSR had made the own decision.


Can you just see the world that Iran and Venezuela will be the future friend of US
this is possible and Obama can do that.


Viva Obama




Alex Lech Bajan
Polish American
CEO
RAQport Inc.
2004 North Monroe Street
Arlington Virginia 22207
Washington DC Area
USA
TEL: 703-528-0114
TEL2: 703-652-0993
FAX: 703-940-8300
sms: 703-485-6619
EMAIL: sales@raqport.com
WEB SITE: http://raqport.com
Replacement for the SUN COBALT RAQ LINE
New Centos BlueQuartz with GUI
supply and global tech support

Polish Pilots of the RAF Monte Casino Italy IraQ Poland had been betrayed

Polish Pilots of the RAF Monte Casino Italy IraQ Poland had been betrayed


Adam Aston - Czerwone maki na Monte Cassino, 1944



Monte Cassino 1944 Polish Soldiers


The Warsaw Uprising 1944 / Powstanie Warszawskie



Polish contribution to World War II:

1.Replicas of the German Enigma cipher machine had been produced at the start of 1933 to the specifications of Polish mathematician-cryptologist Marian Rejewski.

2.Józef Kosacki invented the Polish mine detector, which would be used by the Allies throughout the war.

3.The Vickers Tank Periscope MK.IV was invented by engineer Rudolf Gundlach and patented in 1936. It was copied by the British, Soviet and German used in most tanks of WW II.
ferdovit says:


Polish designation pistolet wz. 35 Vis, often simply called the Radom in English sources) is a 9 mm caliber. Originally designed by Piotr Wilniewczyc and Jan Skrzypiński in 1930, it was adopted in 1935 as the standard handgun of the Polish Army. Beetwen 1939-1945, 312,000 - 380,000 VIS pistols were produced and used by the German paratroopers and police. Radom was very accurate, stable and generally regarded as one of the best military pistols of that period

Boże, coś Polskę przez tak liczne wieki
Otaczał blaskiem potęgi i chwały.

Coś ją osłaniał tarczą swej opieki
Od nieszczęść, które pognębić ją miały.

Przed Twe ołtarze zanosim błaganie:
Ojczyznę wolną pobłogosław, Panie

Long live Poland!
Polska sie porzebuje ochlapow I jalomuzny od Prezydenta USA Georga Busha.
Polska sie porzebuje ochlapow I jalomuzny od Prezydenta USA Georga Busha.

Prezydent Polski zaznaczył, że współpraca Polski z USA "sięga głęboko". - Jestem głęboko przekonany, że w ciągu najbliższych lat, ze względu na inicjatywę związaną z tzw. tarczą antyrakietową, będzie sięgać jeszcze dalej - oświadczył Prezydent Lech Kaczyński.
Ja jednak sądzę, że jeszcze dalej do kieszeni polskiego podatnika, niż to sobie wyobraża prezydent RP.

Dzień wcześniej rzecznik Pentagonu, Geoff Morrell w żałosny i cyniczny sposób krytykował rząd polski za wypowiedzi jego przedstawicieli sugerujące, że Warszawa wcale nie spieszy się z decyzją co do ewentualnej zgody na umieszczenie w Polsce bazy amerykańskiej obrony antyrakietowej ("dziurawej tarczy"). Systemu, który tak naprawdę nie został jeszcze dobrze przetestowany, a skuteczność jego wynosi niecałe 80%.

Nie bardzo rozumiem ten pośpiech. Zagrożenia te mogą nastąpić, albo i też nie, za kilka lat, bo dzisiaj one nie występują, a irańskie rakiety nie są w stanie dolecieć nawet do Europy. Czy ponaglanie związane jest z przewidywaną wcześniejszą jeszcze za tej kadencji prezydenckiej interwencją na Iran?


Jak Pisze amerykanski dzinnikarz

Gregory Akko:

Dzień wcześniej rzecznik Pentagonu, Geoff Morrell w żałosny i cyniczny sposób krytykował rząd polski za wypowiedzi jego przedstawicieli sugerujące, że Warszawa wcale nie spieszy się z decyzją co do ewentualnej zgody na umieszczenie w Polsce bazy amerykańskiej obrony antyrakietowej ("dziurawej tarczy"). Systemu, który tak naprawdę nie został jeszcze dobrze przetestowany, a skuteczność jego wynosi niecałe 80%.

Nie bardzo rozumiem ten pośpiech. Zagrożenia te mogą nastąpić, albo i też nie, za kilka lat, bo dzisiaj one nie występują, a irańskie rakiety nie są w stanie dolecieć nawet do Europy. Czy ponaglanie związane jest z przewidywaną wcześniejszą jeszcze za tej kadencji prezydenckiej interwencją na Iran?

Walka o fundusze na Anti-Ballistic Missile (ABM) w wysokości 10 mld dol. rokrocznie rozstrzygnęła się już w ubiegłym roku w głosowaniu obu izb, a tylko ograniczono przewidywane wydatki na instalowanie sytemu we Wschodniej Europie.

Biznesowe i pozytywne rozumowanie przedstawiciela polskiego rządu dotyczące pomocy USA w modernizacji jej sił zbrojnych, zostało zinterpretowane negatywnie przez przedstawiciela Pentagonu. Geoff Morrell zwrócił uwagę, że administracja prezydenta Busha wyłożyła już na pomoc wojskową dla Polski 750 milionów dolarów. Polacy są największym w Europie beneficjentem naszej pomocy militarnej. To dalece przekracza pomoc dla jakiegokolwiek innego kraju w Europie - powiedział.

Alex Bajan pisze: 750 Mld dolarow jest nieprawdziwa, poniewaz Amerykanie licza w to zawyrzone ceny czesciowego transportu polskiej armii do Iraku I Afganistanu. Faktycznie Polska dostaje rocznie of 29 mln do 45mln rocznie czesciowo w urzywanym sprzecie wojkowym.
Theba tez pomietac miliardowa pomoc wojskowa dla Israela ktora jsest 80-100 razy wieksza niz dla Polski. Nie mozna tez zapominac miliadow dolarow dla Egyptu, Pakistanu, Jordanii czy Turcji, ktora odmowila akcesu jej terytorium do ataku na Iraq.
A milardowa pomoc wojkowa I tak dostaja.
Trzeba tutaj spomniec niesamowite poswiecenie sie Polskich rzolniezy jednostki specialnej " GROM " ktora to w momencie ataku na IRAQ zabezpieczyla zaminowany glowny port Iracki do przeladunku ropy naftowej.
No I co mymy z tego?

Polska I Polskie firmy wydobywcze nie znalazly na liscie lukratywnych kontraktow na wydobycie I rozwoj zloz ropy I gazu Irackiego.
Caly koszt dla podatnika Polskiego to ponad 2 Milardy dolarow, czyli 2/3 calego zadluzenia polskich szpitali. A o tym nikt nie mowi, poza malymi wzmiankami na ostatnich stronach gazet w Polsce.
Rosja. Ktora nie przyczynila sie do wyzwolenia Iraku dostaje teraz wiele kontraktow. A przeciez to my Polacy mielismy dlugoletnie bardzo dobre stosunki handlowe w Iraku, mielismy tysiace proskich specjalistow, fachowcow w Iraku przed rozpoczeciem dzialan wojennych. A teraz zero. I gzie tu jest sprawidliwosc na tym swiecie?

Jak pisze Profesor Pogonowski z USA: Kartel Rosji i Iranu prawdopodobnie podzieliłby rynek energetyczny tak, żeby Rosja sprzedawała na rynku europejskim, a Iran w Azji, co wzmocniłoby pozycję Rosji w Europie. Iran pod naporem osi USA-Izrael, może musieć zrezygnować z konkurowania z Rosją na rynku europejskim, co utrudnia plany dywersyfikacji dostaw paliwa do Europy. Tak, więc rozgrywka w Afganistanie, jest kluczem do zasobów energii Azji Środkowej i USA uważa tę rozgrywkę jako ważną, a nie drugorzędną. W rozgrywce tej Polacy nie są partnerami ale wyłącznie pionkami i giną za obce interesy


Szturm na platformę naftową w Um-Kasr.

Pisze: Dariusz Rembelski
Oto niepublikowany dotąd film ze zdobycia przez komandosów GROM irackiego terminalu naftowego w Um-Kasr, na początku wojny w marcu 2003 roku! Zdjęcia były kręcone w ogniu walk. Na filmie wypowiadają się po raz pierwszy żołnierze, którzy brali udział w tej misji. Poznaj prawdziwą historię GROM!

Ta operacja była majstersztykiem w wykonaniu komandosów z GROM. W Iraku nie można było sobie pozwolić na najmniejszy błąd. Platforma przepompowująca ropę w porcie Um-Kasr była zaminowana. Trzeba było ją przejąć jak najszybciej, gdy tylko Amerykanie uderzyli na Irak.

"Gdyby ktoś z Irakijczyków nacisnął w czasie akcji detonator, wszyscy jak jeden mąż poszlibyśmy do nieba. Katastrofa byłaby niewyobrażalna. Tam były setki tysięcy ton ropy, którą przetankowywano na statki" - opowiada żołnierz GROM, który brał udział w tej akcji.

Zanim jednak do niej doszło, komandosi wylali hektolitry potu na ćwiczeniach. Całymi dniami trenowali na amerykańskich lotniskowcach, które przypominały swoją budową platformę w Um-Kasr.

Dzień i noc to samo. Desant ze śmigłowca i z pokładu pontonów. Jeden fałszywy krok czy ruch i można było runąć z wysokości wieżowca do morza lub na metalowy pokład.

W tym czasie pełne ręce roboty mieli snajperzy, którzy z palcami na spustach karabinów zabezpieczali swoich kolegów. Oni po prostu z helikopterów widzieli więcej niż ich koledzy, na których za każdym rogiem mogła czaić się śmierć.

Żołnierze GROM wiedzieli, że ich życie zależy od perfekcyjnego rozeznania obiektu, który mają zdobyć. Dlatego na pustyni powstała specjalna makieta na piasku. Tu każdy z nich poznawał centymetr po centymetrze platformę, którą mieli zdobyć.

To jednak nie wszystko. Żołnierze zdobywali doświadcznie podczas zatrzymywania statków, co do których istniało podejrzenie, że na ich pokładzie może być przemycana broń dla Saddama Husajna. Wcześniej to samo próbowali robić amerykańscy marines, ale po prostu nie dawali sobie rady. Dlatego to zadanie wyznaczono gromowcom.

W końcu nadszedł dzień, kiedy mieli uderzyć na port w Um-Kasr. Komandosi czekali w gotowości bojowej przez kilka dni na rozkaz ataku. W tym czasie w okolicach ich bazy wybuchały już irackie pociski Scud. Szef GROM-u, płk Roman Polko, wydzwaniał do Warszawy. Nasi wciąż nie mieli formalnej zgody polskich władz. "Pierwsza, druga noc i nadal nic... Dopiero trzeciej nocy dowództwo wydało zgodę na rozpoczęcie misji" - opowiada uczestnik bitwy.

Wybrano najlepszy moment, gdy gęsta mgła spowiła platformę. Atakujący mieli przewagę.

"Wiedzieliśmy, że z tej misji możemy nie wrócić. Na kolanie, dosłownie na kilka minut przed akcją, napisałem list do przyjaciela: >Słuchaj, gdyby coś mi się stało, zaopiekuj się moją rodziną<. Niektórzy koledzy wysłali SMS-y podobnej treści. To pomaga. Człowiek ma świadomość, że zostawia po sobie ostatnie słowo do najbliższych" - mówi jeden z komandosów.

GROM szykuje szturm na Um-KasrZanim wsiedli do pontonów, w pełnym rynsztunku podskakiwali przez kilka minut, jak dzieci na placu zabaw. Wszystko po to, żeby upewnić się, że 40 kilogramów sprzętu, broni i amunicji zawieszone na każdym z nich nie wydaje żadnego dźwięku. Od tego zależało ich życie. Dlatego każdy najmniejszy detal, sprzączka czy suwak, musiał być idealnie umocowany do kamizelki lub munduru.

"Nie wiedzieliśmy, co nas czeka na platformie, ale każdy ruch, każdy szczegół mieliśmy dopracowany podczas treningów do perfekcji. Było jedno miejsce, w którym Irakijczycy mogli nas dopaść. Była to wąska kładka długości 300 metrów, którą musieliśmy przejść" - mówi uczestnik operacji.

Kiedy w końcu Polacy dostali się na platformę, zmroził ich niespodziewany dźwięk. "Zadzwonił telefon w jednym z pomieszczeń. Przez chwilę pomyślałem, że to ostatni dzwonek w moim życiu" - wspomina jeden z żołnierzy.

Kiedy Irakijczycy zorientowali się, że to wróg jest na pokładzie platformy, było już za późno. W ciągu kilku minut żołnierze zdobyli obiekt. Potem zniknęli w oparach mgły równie szybko, jak się pojawili. Jeńców przekazali Amerykanom.

Kilka dni po zakończeniu misji jeden z amerykańskich dowódców sił specjalnych chwalił Polaków: "Gdybym miał takich żołnierzy jak wy, to idę na każdą wojnę".

Cała prawda o morderczym treningu żołnierzy GROM. To oni jako jedyni w polskiej armii ćwiczą z ostrą amunicją odbijanie zakładników. Skaczą na spadochronach w nocy i nurkują z pełnym uzbrojeniem.





Gregory Akko: Bardzo się przejąłem tą wielką kwotą pomocy dla Polski w rozumowaniu przeciętnego Polaka, ale nie Amerykanina. Ja jednak siedzę w tym temacie i byłem również w White House Washington D.C. na spotkaniu dotyczącym pomocy militarnej dla Polski i krajów Europy Wschodniej od początku kadencji Prezydenta U.S. George W. Bush.

Relacjonuję ile ta pomoc wynosi od rozpoczęcia wojaczki z arabami przez polską armię. Dane z U.S. Department of State Congressional Budget Justification for Foreign Operations (FY 2002 14.2 mln dol.) od 2003 FY2003 30.6 mln, FY2004 34.8 mln, FY2005 78.8 mln, FY2006 31.8 mln, FY2007 32.1 mln, FY2008 29.2 mln dolarów.

Pomoc dla innych wybranych krajów: Ukraina FY2006 100.1 mln dol., FY2007 100.8 mln, FY2008 84.0 mln, Armenia FY2006 74.5 mln, FY2007 58.1 mln, FY2008 38.9 mln, Azerbejdżan FY2006 46.0 mln, FY2007 40.1 mln, FY2008 25.4 mln, Gruzja FY2006 85.6 mln, FY2007 75.8 mln, FY2008 64.5 mln, Rosja FY2006 84.3 mln, FY2007 63.9 mln, FY2008 52.2 mln dol. Widocznie Rosja bardziej potrzebuje pomocy, niż bogata Polska. Czy polskie władze zapomniały już o intratnym z „offset za F-16"? Chcieli bardzo dobrze zarobić, a wyszło jak zwykle?

Polskie zadłużenie w wymianie handlowej ze Stanami Zjednoczonymi wzrasta w setki milionów dolarów miesięcznie. Ostatnie dane opublikowane przez Foreign Trade Division, U.S. Census Bureau, Washington D.C. (piątek) dnia 11 stycznia br. podane wyniki z listopada ubiegłego roku, wykazują, że tylko w tym miesiącu wymiana handlowa z U.S. była niekorzystna dla Polski na 384.3 mln dol., zwiększając zadłużenie.

Wartość pomocy wojskowej dla Polski wymienionej przez Geoff Morell 750 mln dol. równa się wartości ceny tysiąca wprowadzanych do U.S. Army V-shaped vehicles (Buffalo and Cougar vehicles cena 750 000 dol. za sztukę) wymieniając popularne Humvees. Amerykanie zamierzają w ciągu kilku lat wymienić 160 000 Humvess (35 000 w tym roku w Iraku) na Mine Resistant Ambush Protected vehicles (MRAPs).

Czy te ofiary z polskich żołnierzy niosących pomoc wojskową w Iraku i Afganistanie warte są ceny tysiąca amerykańskich wojskowych samochodów?




Bush asks for defense money for Poland
By DESMOND BUTLER – 11 hours ago

WASHINGTON (AP) — The Bush administration has asked Congress for $20 million for military aid to Poland as it seeks to complete a missile defense deal.

The administration wants to build a European missile shield that would include a radar installation in the Czech Republic and 10 interceptors in Poland. Officials have been trying to reach a deal with the two countries before President Bush leaves office in January.

The U.S. is nearing a deal with Prague, but negotiations with Warsaw have lagged. The talks had been complicated by Poland's demand for help to upgrade its military in exchange for allowing the interceptors.

The request for money for Poland comes at a crucial time as the two sides are set to meet in new negotiations next week on the military aid question.

The Bush administration made its request public Friday as part of a larger budget document, but the document did not tie the money to negotiations with Poland. A State Department official, who asked for anonymity because he was not authorized to comment, confirmed that the $20 million request was intended to allow it to satisfy the Polish demands.

The U.S. missile defense plans have become one of the thorniest issues in U.S.-Russian relations. Moscow opposes the U.S. plan to build part of its global missile defense system so close to Russian borders, arguing that it would undermine the Russian nuclear deterrent.

The Polish government argues that the U.S. security upgrade is necessary because Russia has threatened to target Poland with nuclear missiles if it should allow the interceptors.

The administration's request would have to be approved by Congress before the money would be made available. However, the request is a signal to Poland in the negotiations that it wants to accommodate at least some of Warsaw's conditions.

Polish officials have said they are looking for help to acquire air defenses against short- to medium-range missiles. Negotiators have asked for expensive Patriot 3 or THAAD missiles and have identified 17 areas of the Polish military that the United States could help modernize. Interceptors for the planned U.S. shield are for protection against long-range missiles.

Alex Lech Bajan
CEO
RAQport Inc.
2004 North Monroe Street
Arlington Virginia 22207
Washington DC Area
USA
TEL: 703-528-0114
TEL2: 703-652-0993
FAX: 703-940-8300
sms: 703-485-6619
EMAIL: office@raqport.com
WEB SITE: http://raqport.com

Encouraged by Rabbi Israel Singer's, the General Secretary of the World Jewish Congress, statements in 1996 such as " If Poland does not satisfy Jewish claims, it will be publicly attacked and humiliated in the international forum." So it is a plan to deliberately slander Poland's name and manipulate the American public's opinion against Poles. It was permitted to slander Poles now


Voytek Soldier Bear archive film Wojtek Niedźwiedź Żołnierz



I SAW POLAND BETRAYED AN AMERICAN AMBASSADOR

I SAW POLAND BETRAYED AN AMERICAN AMBASSADOR

(344 p.)—Arthur Bliss Lane—Bobbs-Merrill
I Saw Poland Betrayed

AN AMERICAN AMBASSADOR
REPORTS TO THE AMERICAN PEOPLE

When Arthur Lane stepped into the plane that, in July 1945, was to take him to his post as U.S. Ambassador to Poland, few Americans yet realized that Lane's mission was doomed to the futilities of diplomatic protests. But no Big-Three doubletalk, no top-level deals, not even thick applications of F.D.R.'s charm on Stalin, could alter the inescapable fact: the Russians were in, the U.S. out.

Until the Warsaw government's rigged elections in January 1947, Lane stuck to his post. After that, seeing no hope of Poland's adherence to the Yalta declaration ("free and unfettered elections"), he quit, and returned home to write the saddening story of what he had seen.

Though a career diplomat, Lane has written a blunt and frank report. Where it falls down badly is in the writing. Lane uses that jargon habitual to diplomats, a dialect sometimes confused with English, which makes his occasional revelations seem as blandly dull as his report of an exchange of diplomatic amenities.

Lane found Poland run by a group of highly intelligent and unscrupulous Kremlin agents. Against such hard-bitten commissar types as Hilary Mine and Jakub Berman, who were Poles by birth but acknowledged Moscow as their capital, Lane could only play the gadfly. In Poland, they had the power and he didn't.

Note of Sarcasm. In pages likely to cause uneasiness in Democratic Party headquarters and certain to provoke angry retorts from F.D.R.'s supporters, Lane charges that during Roosevelt's and the early part of Truman's administration, U.S. Government leaders deliberately misled the public about the seriousness of the Polish situation. When Lane told President Roosevelt that strong steps should be taken to maintain Poland's independence, "the President asked rather sharply and with a note of sarcasm, 'Do you want me to go to war with Russia?' "

Roosevelt kept secret the provisions of the Teheran agreement ceding 70,000 square miles of Polish territory to Russia. Why did he? Lane, whose bitterness towards the administrations he represented permeates the book, believes that it was simply because Roosevelt wanted to win the Polish-American vote in 1944. He tells of a State Department official who tried to prevail on Franklin Roosevelt to take a firmer policy with Stalin on Poland, only to be told : " 'You may know a lot about international affairs, but you do not understand American politics.' "

Month of Stalling. The best — and bitterest — chapter in Lane's book, however, is his detailed reconstruction of the tragic 1944 Warsaw uprising against the Nazis, a story full of confusion at the time, but one that in his telling becomes pathetically plain. On July 29, 1944, a Moscow broadcast urged Warsaw to revolt to hasten the entry of Russian troops, then only ten kilometers away. The underground Polish army, led by General Bor, went into action on Aug. 1. The next day it had two-thirds of Warsaw under control. As the Nazis hit back with savage plane attacks, Polish emigré leaders begged the Russians to send planes over Warsaw to drop munitions and food to the rebels. But Russian planes, which for ten days before the revolt had battled the Nazis in the air, remained on the ground.
On Aug. 14, the U.S. asked permission to send planes from England in a shuttle flight to Russia in order to drop aid to Bor's troops. Moscow stalled for a crucial month, finally allowed one flight on Sept. 18. On Oct. 3, the Warsaw insurrection collapsed. The Russians, Lane bitterly concludes, stalled before Warsaw long enough to let the Nazis kill off 250,000 Poles. That made it easier for the Russians to handle the rest.
Arthur Bliss Lane (ur. 16 czerwca 1894, zm. 12 sierpnia 1956) - amerykański dyplomata (1917-1947), ambasador USA w Polsce (1945-1947).

W latach 1917-1919 - sekretarz ambasady USA w Rzymie, 1919 - sekretarz placówki amerykańskiej w Warszawie, kierowanej przez Hugh S. Gibsona, 1920 - w Londynie, gdzie pracował jako sekretarz kolejno pod kierownictwem ambasadorów: J.W. Davisa, a później G.B.Horneya. Z Londynu miał zostać przeniesiony do Buenos Aires, lecz stan zdrowia jego małżonki (Cornelia Thayer Baldwin) spowodował, iż przeniesiono go do Berna w Szwajcarii, gdzie A. Bliss Lane pracował u boku Joshepha C. Grew. Wraz z awansem J.C.Grew na stanowisko Sekretarza Stanu w 1923 roku również A. Bliss Lane pojechał do Waszyngtonu. Zarówno Sumner Welles, z którym Bliss Lane prowadził ożywioną korespondencję, jak i sam Franklin Delano Roosevelt nazywali młodego dyplomatę, jakim był wówczas Bliss Lane, po prostu: „Arthur” . Jego późniejsza droga szybkiego awansu po szczeblach dyplomatycznej kariery obejmowała placówki w Europie oraz w Ameryce Południowej. W roku 1933 A. Bliss Lane został mianowany posłem amerykańskim w Nikaragui, gdzie zaangażował się przeciwko zamiarom obalenia rządu Jounana Sacasa. Trzy lata później, w roku 1936, z tym samym tytułem reprezentował USA w krajach bałtyckich: Litwie, Łotwie i Estonii. Rok później znalazł się już w Jugosławii. W 1941 roku pod jego opiekę przeszła placówka na Kostaryce, zaś w 1942 A. Bliss Lane został mianowany ambasadorem USA w Kolumbii.




Ambasador USA w Polsce
Bliss Lane został mianowany przez Roosevelta ambasadorem USA przy rządzie polskim w Londynie[1] 21 września 1944 r. jednak wobec wkroczenia Armii Czerwonej na teren Polski nigdy w tej roli do Londynu nie pojechał, zgodnie z zaleceniem przełożonych oczekując na dalszy rozwój sytuacji w Waszyngtonie.


Ambasador bez ambasady starał się pozyskać jak najwięcej informacji nie tylko o Polsce, ale i o amerykańskich planach jej dotyczących. Gdy 7 czerwca 1944 roku z amerykańskim prezydentem o sprawach polskich rozmawiał Stanisław Mikołajczyk, 20 listopada swoje 5 minut (dosłownie) otrzymał również Bliss Lane. Tak później wspominał przebieg tej rozmowy: „Powiedziałem, że w mojej opinii bardzo istotnym byłoby wywieranie nacisku na rząd sowiecki, by podtrzymać niezależność Polski i dodałem, że jeśli nie zademonstrujemy naszej siły w chwili, gdy mamy największą armię, marynarkę i siły powietrzne na świecie, a prezydent otrzymał właśnie kolejny mandat od swojego społeczeństwa – nie wiem czy kiedykolwiek będziemy silniejsi. Na co prezydent odpowiedział ostro i z nutą sarkazmu – „Czy chcesz bym poszedł na wojnę z Rosją?” Odpowiedziałem, że nie to miałem na myśli, lecz to, by przyjąć ostrą linię i z niej nie schodzić, wówczas, miałem pewność, osiągnęlibyśmy nasze cele. Zaobserwowałem, że prezydent miał inną wizję wolnej Polski od naszej. Prezydent powiedział, że ma pełne zaufanie do słów Stalina i miał pewność, iż ten się z nich nie wycofa".

13 lutego, a więc tuż po zakończeniu obrad konferencji jałtańskiej, podsekretarz stanu Joseph C.Grew wydał oświadczenie oznajmiające, że Arthur Bliss Lane w dalszym ciągu pozostanie w Waszyngtonie, oczekując na dalszy rozwój sytuacji. 5 kwietnia 1945 Bliss Lane wystosował memorandum do E.Stettiniusa, w którym rekomendował informowanie amerykańskiej opinii publicznej o pogorszeniu się stosunków amerykańsko–sowieckich, zwłaszcza w kwestii polskiej. Po śmierci Roosevelta, jego następca potwierdził nominację Bliss Lane'a na stanowisko ambasadora USA w Polsce. 4 lipca Bliss Lane, który usilnie zabiegał o spotkanie z nowym sekretarzem stanu - Jamesem F. Byrnesem, został przez niego przyjęty. Bliss Lane wyszedł ze spotkania rozczarowany, jako że nie otrzymał sposobności omówienia z własnym przełożonym „jednego z najbardziej drażliwych tematów stojących przed USA", i to w przededniu konferencji poczdamskiej. Jeszcze bardziej upokarzające dla Bliss Lane'a okazało się kolejne spotkanie z J.Byrnesem w Paryżu 6 lipca 1945 roku. Zaczepiony przed hotelem przez ambasadora sekretarz stanu miał mu odpowiedzieć zniecierpliwiony zamykając drzwi od samochodu: „Słuchaj Arthur, te rzeczy po prostu mnie nie interesują. Nie chcę, by zawracano mi nimi głowę”. Do Warszawy amerykański dyplomata przybył jednak dopiero 1 sierpnia 1945 r., po drodze z własnej inicjatywy zatrzymując się na nocleg w Poczdamie, gdzie trwały obrady konferencji Wielkiej Trójki.

Arthur Bliss Lane przebywał w Polsce od 1 sierpnia 1945 do 24 lutego 1947 roku, przez cały ten okres kierując pracami ambasady ulokowanej w pokojach warszawskiego hotelu "Polonia". Szczegółowy opis tego okresu znajduje się w publikowanych wspomnieniach ambasadora, które ukazały się w języku polskim nakładem wyd. Krąg w 1984 r. pt. "Widziałem Polskę zdradzoną". Spośród zagadnień podejmowanych przez ambasadora, które stanowiły także o charakterze relacji dwustronnych amerykańsko-polskich najistotniejszymi były: wybory parlamentarne, które zgodnie z zapisami Jałty i Poczdamu miało cechować "wolne i nieskrępowane" głosowanie, problem udzielenia Tymczasowemu Rządowi Jedności Narodowej kredytów w wysokości 90 milionów dolarów, rekompensata za znacjonalizowane mienie amerykańskie, zwolnienie z więzień osób deklarujących amerykańskie obywatelstwo, a także swoboda relacjonowania wydarzeń w Polsce przez amerykańskich dziennikarzy.

W dniu 19 stycznia 1947 roku, wspólnie z ambasadorem brytyjskim - Victorem Cavendish Bentinckiem - Bliss Lane zorganizował 16 zespołów obserwujących przebieg głosowania na obszarze Polski. W wyniku tej akcji do Waszyngtonu i Londynu trafiły obszerne raporty w oparciu o który bez cienia wątpliwości uznano, iż wybory w Polsce były pogwałceniem postanowień z Jałty i Poczdamu, gdyż cechowały je "przemoc i oszustwo".


Na własną prośbę
Po powrocie do USA (sam poprosił o dymisję) Bliss Lane odszedł ze służby dyplomatycznej i zajął się publicystyką, podejmując głównie zagadnienia dotyczące losu Polski. W latach 1947-1956.

Arthur Bliss Lane był członkiem, a nierzadko honorowym przewodniczącym takich organizacji o charakterze antykomunistycznym jak np.:

Common Cause Inc.,
American Commitee for the Investigation of the Katyn Massacre,
National Commitee for a Free Europe,
Paderewski Testimonial Fund,
J. McGrew National Committee for Free Europe (od 1949 Committee to Stop World Communism),
National Committee of Operation Democracy,
Institute of Fiscal and Political Education,
Tolstoy Foundation (od 1954),
DACOR Diplomatic and Consular Officers Retired.
Brał również udział w pracach Republican National Committee’s Foreign Language Groups. Był jednym ze sponsorów pisma The Polish Review. W archiwum dyplomaty znajduje się duża liczba artykułów prasowych świadczących o jego niemalejącym zainteresowaniu Polską do jego śmierci w 1956 roku.


Bibliografia
Archiwalia
Arthur Bliss Lane Papers, Sterling Memorial Library, Yale University, New Heaven CT.
Wspomnienia
A.Bliss Lane,I Saw Poland Betrayed. An American Ambassador Reports to the American People, New York 1948;
A.Bliss Lane, Widziałem Polskę zdradzoną, Warszawa 1984.
Opracowania
V.Petrov, A Study in Diplomacy. The Story of Arthur Bliss Lane, Chicago 1971;
John A. Sylvester, Arthur Bliss Lane. A Career Diplomat, Universtiy of Wisconsin 1967 ;
John L.Armstrong, More than a Diplomatic Mission; The American Embassy and the Ambassador Arthur Bliss Lane in Polish Politics, July 1945-February 1947, University of Wisconsin-Madison 1990.

Polish Pilots of the RAF Monte Casino Italy IraQ Poland had been betrayed

Polish Pilots of the RAF Monte Casino Italy IraQ Poland had been betrayed


Adam Aston - Czerwone maki na Monte Cassino, 1944



Monte Cassino 1944 Polish Soldiers


The Warsaw Uprising 1944 / Powstanie Warszawskie



Polish contribution to World War II:

1.Replicas of the German Enigma cipher machine had been produced at the start of 1933 to the specifications of Polish mathematician-cryptologist Marian Rejewski.

2.Józef Kosacki invented the Polish mine detector, which would be used by the Allies throughout the war.

3.The Vickers Tank Periscope MK.IV was invented by engineer Rudolf Gundlach and patented in 1936. It was copied by the British, Soviet and German used in most tanks of WW II.
ferdovit says:


Polish designation pistolet wz. 35 Vis, often simply called the Radom in English sources) is a 9 mm caliber. Originally designed by Piotr Wilniewczyc and Jan Skrzypiński in 1930, it was adopted in 1935 as the standard handgun of the Polish Army. Beetwen 1939-1945, 312,000 - 380,000 VIS pistols were produced and used by the German paratroopers and police. Radom was very accurate, stable and generally regarded as one of the best military pistols of that period

Boże, coś Polskę przez tak liczne wieki
Otaczał blaskiem potęgi i chwały.

Coś ją osłaniał tarczą swej opieki
Od nieszczęść, które pognębić ją miały.

Przed Twe ołtarze zanosim błaganie:
Ojczyznę wolną pobłogosław, Panie

Long live Poland!
Polska sie porzebuje ochlapow I jalomuzny od Prezydenta USA Georga Busha.
Polska sie porzebuje ochlapow I jalomuzny od Prezydenta USA Georga Busha.

Prezydent Polski zaznaczył, że współpraca Polski z USA "sięga głęboko". - Jestem głęboko przekonany, że w ciągu najbliższych lat, ze względu na inicjatywę związaną z tzw. tarczą antyrakietową, będzie sięgać jeszcze dalej - oświadczył Prezydent Lech Kaczyński.
Ja jednak sądzę, że jeszcze dalej do kieszeni polskiego podatnika, niż to sobie wyobraża prezydent RP.

Dzień wcześniej rzecznik Pentagonu, Geoff Morrell w żałosny i cyniczny sposób krytykował rząd polski za wypowiedzi jego przedstawicieli sugerujące, że Warszawa wcale nie spieszy się z decyzją co do ewentualnej zgody na umieszczenie w Polsce bazy amerykańskiej obrony antyrakietowej ("dziurawej tarczy"). Systemu, który tak naprawdę nie został jeszcze dobrze przetestowany, a skuteczność jego wynosi niecałe 80%.

Nie bardzo rozumiem ten pośpiech. Zagrożenia te mogą nastąpić, albo i też nie, za kilka lat, bo dzisiaj one nie występują, a irańskie rakiety nie są w stanie dolecieć nawet do Europy. Czy ponaglanie związane jest z przewidywaną wcześniejszą jeszcze za tej kadencji prezydenckiej interwencją na Iran?


Jak Pisze amerykanski dzinnikarz

Gregory Akko:

Dzień wcześniej rzecznik Pentagonu, Geoff Morrell w żałosny i cyniczny sposób krytykował rząd polski za wypowiedzi jego przedstawicieli sugerujące, że Warszawa wcale nie spieszy się z decyzją co do ewentualnej zgody na umieszczenie w Polsce bazy amerykańskiej obrony antyrakietowej ("dziurawej tarczy"). Systemu, który tak naprawdę nie został jeszcze dobrze przetestowany, a skuteczność jego wynosi niecałe 80%.

Nie bardzo rozumiem ten pośpiech. Zagrożenia te mogą nastąpić, albo i też nie, za kilka lat, bo dzisiaj one nie występują, a irańskie rakiety nie są w stanie dolecieć nawet do Europy. Czy ponaglanie związane jest z przewidywaną wcześniejszą jeszcze za tej kadencji prezydenckiej interwencją na Iran?

Walka o fundusze na Anti-Ballistic Missile (ABM) w wysokości 10 mld dol. rokrocznie rozstrzygnęła się już w ubiegłym roku w głosowaniu obu izb, a tylko ograniczono przewidywane wydatki na instalowanie sytemu we Wschodniej Europie.

Biznesowe i pozytywne rozumowanie przedstawiciela polskiego rządu dotyczące pomocy USA w modernizacji jej sił zbrojnych, zostało zinterpretowane negatywnie przez przedstawiciela Pentagonu. Geoff Morrell zwrócił uwagę, że administracja prezydenta Busha wyłożyła już na pomoc wojskową dla Polski 750 milionów dolarów. Polacy są największym w Europie beneficjentem naszej pomocy militarnej. To dalece przekracza pomoc dla jakiegokolwiek innego kraju w Europie - powiedział.

Alex Bajan pisze: 750 Mld dolarow jest nieprawdziwa, poniewaz Amerykanie licza w to zawyrzone ceny czesciowego transportu polskiej armii do Iraku I Afganistanu. Faktycznie Polska dostaje rocznie of 29 mln do 45mln rocznie czesciowo w urzywanym sprzecie wojkowym.
Theba tez pomietac miliardowa pomoc wojskowa dla Israela ktora jsest 80-100 razy wieksza niz dla Polski. Nie mozna tez zapominac miliadow dolarow dla Egyptu, Pakistanu, Jordanii czy Turcji, ktora odmowila akcesu jej terytorium do ataku na Iraq.
A milardowa pomoc wojkowa I tak dostaja.
Trzeba tutaj spomniec niesamowite poswiecenie sie Polskich rzolniezy jednostki specialnej " GROM " ktora to w momencie ataku na IRAQ zabezpieczyla zaminowany glowny port Iracki do przeladunku ropy naftowej.
No I co mymy z tego?

Polska I Polskie firmy wydobywcze nie znalazly na liscie lukratywnych kontraktow na wydobycie I rozwoj zloz ropy I gazu Irackiego.
Caly koszt dla podatnika Polskiego to ponad 2 Milardy dolarow, czyli 2/3 calego zadluzenia polskich szpitali. A o tym nikt nie mowi, poza malymi wzmiankami na ostatnich stronach gazet w Polsce.
Rosja. Ktora nie przyczynila sie do wyzwolenia Iraku dostaje teraz wiele kontraktow. A przeciez to my Polacy mielismy dlugoletnie bardzo dobre stosunki handlowe w Iraku, mielismy tysiace proskich specjalistow, fachowcow w Iraku przed rozpoczeciem dzialan wojennych. A teraz zero. I gzie tu jest sprawidliwosc na tym swiecie?

Jak pisze Profesor Pogonowski z USA: Kartel Rosji i Iranu prawdopodobnie podzieliłby rynek energetyczny tak, żeby Rosja sprzedawała na rynku europejskim, a Iran w Azji, co wzmocniłoby pozycję Rosji w Europie. Iran pod naporem osi USA-Izrael, może musieć zrezygnować z konkurowania z Rosją na rynku europejskim, co utrudnia plany dywersyfikacji dostaw paliwa do Europy. Tak, więc rozgrywka w Afganistanie, jest kluczem do zasobów energii Azji Środkowej i USA uważa tę rozgrywkę jako ważną, a nie drugorzędną. W rozgrywce tej Polacy nie są partnerami ale wyłącznie pionkami i giną za obce interesy


Szturm na platformę naftową w Um-Kasr.

Pisze: Dariusz Rembelski
Oto niepublikowany dotąd film ze zdobycia przez komandosów GROM irackiego terminalu naftowego w Um-Kasr, na początku wojny w marcu 2003 roku! Zdjęcia były kręcone w ogniu walk. Na filmie wypowiadają się po raz pierwszy żołnierze, którzy brali udział w tej misji. Poznaj prawdziwą historię GROM!

Ta operacja była majstersztykiem w wykonaniu komandosów z GROM. W Iraku nie można było sobie pozwolić na najmniejszy błąd. Platforma przepompowująca ropę w porcie Um-Kasr była zaminowana. Trzeba było ją przejąć jak najszybciej, gdy tylko Amerykanie uderzyli na Irak.

"Gdyby ktoś z Irakijczyków nacisnął w czasie akcji detonator, wszyscy jak jeden mąż poszlibyśmy do nieba. Katastrofa byłaby niewyobrażalna. Tam były setki tysięcy ton ropy, którą przetankowywano na statki" - opowiada żołnierz GROM, który brał udział w tej akcji.

Zanim jednak do niej doszło, komandosi wylali hektolitry potu na ćwiczeniach. Całymi dniami trenowali na amerykańskich lotniskowcach, które przypominały swoją budową platformę w Um-Kasr.

Dzień i noc to samo. Desant ze śmigłowca i z pokładu pontonów. Jeden fałszywy krok czy ruch i można było runąć z wysokości wieżowca do morza lub na metalowy pokład.

W tym czasie pełne ręce roboty mieli snajperzy, którzy z palcami na spustach karabinów zabezpieczali swoich kolegów. Oni po prostu z helikopterów widzieli więcej niż ich koledzy, na których za każdym rogiem mogła czaić się śmierć.

Żołnierze GROM wiedzieli, że ich życie zależy od perfekcyjnego rozeznania obiektu, który mają zdobyć. Dlatego na pustyni powstała specjalna makieta na piasku. Tu każdy z nich poznawał centymetr po centymetrze platformę, którą mieli zdobyć.

To jednak nie wszystko. Żołnierze zdobywali doświadcznie podczas zatrzymywania statków, co do których istniało podejrzenie, że na ich pokładzie może być przemycana broń dla Saddama Husajna. Wcześniej to samo próbowali robić amerykańscy marines, ale po prostu nie dawali sobie rady. Dlatego to zadanie wyznaczono gromowcom.

W końcu nadszedł dzień, kiedy mieli uderzyć na port w Um-Kasr. Komandosi czekali w gotowości bojowej przez kilka dni na rozkaz ataku. W tym czasie w okolicach ich bazy wybuchały już irackie pociski Scud. Szef GROM-u, płk Roman Polko, wydzwaniał do Warszawy. Nasi wciąż nie mieli formalnej zgody polskich władz. "Pierwsza, druga noc i nadal nic... Dopiero trzeciej nocy dowództwo wydało zgodę na rozpoczęcie misji" - opowiada uczestnik bitwy.

Wybrano najlepszy moment, gdy gęsta mgła spowiła platformę. Atakujący mieli przewagę.

"Wiedzieliśmy, że z tej misji możemy nie wrócić. Na kolanie, dosłownie na kilka minut przed akcją, napisałem list do przyjaciela: >Słuchaj, gdyby coś mi się stało, zaopiekuj się moją rodziną<. Niektórzy koledzy wysłali SMS-y podobnej treści. To pomaga. Człowiek ma świadomość, że zostawia po sobie ostatnie słowo do najbliższych" - mówi jeden z komandosów.

GROM szykuje szturm na Um-KasrZanim wsiedli do pontonów, w pełnym rynsztunku podskakiwali przez kilka minut, jak dzieci na placu zabaw. Wszystko po to, żeby upewnić się, że 40 kilogramów sprzętu, broni i amunicji zawieszone na każdym z nich nie wydaje żadnego dźwięku. Od tego zależało ich życie. Dlatego każdy najmniejszy detal, sprzączka czy suwak, musiał być idealnie umocowany do kamizelki lub munduru.

"Nie wiedzieliśmy, co nas czeka na platformie, ale każdy ruch, każdy szczegół mieliśmy dopracowany podczas treningów do perfekcji. Było jedno miejsce, w którym Irakijczycy mogli nas dopaść. Była to wąska kładka długości 300 metrów, którą musieliśmy przejść" - mówi uczestnik operacji.

Kiedy w końcu Polacy dostali się na platformę, zmroził ich niespodziewany dźwięk. "Zadzwonił telefon w jednym z pomieszczeń. Przez chwilę pomyślałem, że to ostatni dzwonek w moim życiu" - wspomina jeden z żołnierzy.

Kiedy Irakijczycy zorientowali się, że to wróg jest na pokładzie platformy, było już za późno. W ciągu kilku minut żołnierze zdobyli obiekt. Potem zniknęli w oparach mgły równie szybko, jak się pojawili. Jeńców przekazali Amerykanom.

Kilka dni po zakończeniu misji jeden z amerykańskich dowódców sił specjalnych chwalił Polaków: "Gdybym miał takich żołnierzy jak wy, to idę na każdą wojnę".

Cała prawda o morderczym treningu żołnierzy GROM. To oni jako jedyni w polskiej armii ćwiczą z ostrą amunicją odbijanie zakładników. Skaczą na spadochronach w nocy i nurkują z pełnym uzbrojeniem.





Gregory Akko: Bardzo się przejąłem tą wielką kwotą pomocy dla Polski w rozumowaniu przeciętnego Polaka, ale nie Amerykanina. Ja jednak siedzę w tym temacie i byłem również w White House Washington D.C. na spotkaniu dotyczącym pomocy militarnej dla Polski i krajów Europy Wschodniej od początku kadencji Prezydenta U.S. George W. Bush.

Relacjonuję ile ta pomoc wynosi od rozpoczęcia wojaczki z arabami przez polską armię. Dane z U.S. Department of State Congressional Budget Justification for Foreign Operations (FY 2002 14.2 mln dol.) od 2003 FY2003 30.6 mln, FY2004 34.8 mln, FY2005 78.8 mln, FY2006 31.8 mln, FY2007 32.1 mln, FY2008 29.2 mln dolarów.

Pomoc dla innych wybranych krajów: Ukraina FY2006 100.1 mln dol., FY2007 100.8 mln, FY2008 84.0 mln, Armenia FY2006 74.5 mln, FY2007 58.1 mln, FY2008 38.9 mln, Azerbejdżan FY2006 46.0 mln, FY2007 40.1 mln, FY2008 25.4 mln, Gruzja FY2006 85.6 mln, FY2007 75.8 mln, FY2008 64.5 mln, Rosja FY2006 84.3 mln, FY2007 63.9 mln, FY2008 52.2 mln dol. Widocznie Rosja bardziej potrzebuje pomocy, niż bogata Polska. Czy polskie władze zapomniały już o intratnym z „offset za F-16"? Chcieli bardzo dobrze zarobić, a wyszło jak zwykle?

Polskie zadłużenie w wymianie handlowej ze Stanami Zjednoczonymi wzrasta w setki milionów dolarów miesięcznie. Ostatnie dane opublikowane przez Foreign Trade Division, U.S. Census Bureau, Washington D.C. (piątek) dnia 11 stycznia br. podane wyniki z listopada ubiegłego roku, wykazują, że tylko w tym miesiącu wymiana handlowa z U.S. była niekorzystna dla Polski na 384.3 mln dol., zwiększając zadłużenie.

Wartość pomocy wojskowej dla Polski wymienionej przez Geoff Morell 750 mln dol. równa się wartości ceny tysiąca wprowadzanych do U.S. Army V-shaped vehicles (Buffalo and Cougar vehicles cena 750 000 dol. za sztukę) wymieniając popularne Humvees. Amerykanie zamierzają w ciągu kilku lat wymienić 160 000 Humvess (35 000 w tym roku w Iraku) na Mine Resistant Ambush Protected vehicles (MRAPs).

Czy te ofiary z polskich żołnierzy niosących pomoc wojskową w Iraku i Afganistanie warte są ceny tysiąca amerykańskich wojskowych samochodów?




Bush asks for defense money for Poland
By DESMOND BUTLER – 11 hours ago

WASHINGTON (AP) — The Bush administration has asked Congress for $20 million for military aid to Poland as it seeks to complete a missile defense deal.

The administration wants to build a European missile shield that would include a radar installation in the Czech Republic and 10 interceptors in Poland. Officials have been trying to reach a deal with the two countries before President Bush leaves office in January.

The U.S. is nearing a deal with Prague, but negotiations with Warsaw have lagged. The talks had been complicated by Poland's demand for help to upgrade its military in exchange for allowing the interceptors.

The request for money for Poland comes at a crucial time as the two sides are set to meet in new negotiations next week on the military aid question.

The Bush administration made its request public Friday as part of a larger budget document, but the document did not tie the money to negotiations with Poland. A State Department official, who asked for anonymity because he was not authorized to comment, confirmed that the $20 million request was intended to allow it to satisfy the Polish demands.

The U.S. missile defense plans have become one of the thorniest issues in U.S.-Russian relations. Moscow opposes the U.S. plan to build part of its global missile defense system so close to Russian borders, arguing that it would undermine the Russian nuclear deterrent.

The Polish government argues that the U.S. security upgrade is necessary because Russia has threatened to target Poland with nuclear missiles if it should allow the interceptors.

The administration's request would have to be approved by Congress before the money would be made available. However, the request is a signal to Poland in the negotiations that it wants to accommodate at least some of Warsaw's conditions.

Polish officials have said they are looking for help to acquire air defenses against short- to medium-range missiles. Negotiators have asked for expensive Patriot 3 or THAAD missiles and have identified 17 areas of the Polish military that the United States could help modernize. Interceptors for the planned U.S. shield are for protection against long-range missiles.

Alex Lech Bajan
CEO
RAQport Inc.
2004 North Monroe Street
Arlington Virginia 22207
Washington DC Area
USA
TEL: 703-528-0114
TEL2: 703-652-0993
FAX: 703-940-8300
sms: 703-485-6619
EMAIL: office@raqport.com
WEB SITE: http://raqport.com

Encouraged by Rabbi Israel Singer's, the General Secretary of the World Jewish Congress, statements in 1996 such as " If Poland does not satisfy Jewish claims, it will be publicly attacked and humiliated in the international forum." So it is a plan to deliberately slander Poland's name and manipulate the American public's opinion against Poles. It was permitted to slander Poles now


Voytek Soldier Bear archive film Wojtek Niedźwiedź Żołnierz



I SAW POLAND BETRAYED AN AMERICAN AMBASSADOR

I SAW POLAND BETRAYED AN AMERICAN AMBASSADOR

(344 p.)—Arthur Bliss Lane—Bobbs-Merrill
I Saw Poland Betrayed

AN AMERICAN AMBASSADOR
REPORTS TO THE AMERICAN PEOPLE

When Arthur Lane stepped into the plane that, in July 1945, was to take him to his post as U.S. Ambassador to Poland, few Americans yet realized that Lane's mission was doomed to the futilities of diplomatic protests. But no Big-Three doubletalk, no top-level deals, not even thick applications of F.D.R.'s charm on Stalin, could alter the inescapable fact: the Russians were in, the U.S. out.

Until the Warsaw government's rigged elections in January 1947, Lane stuck to his post. After that, seeing no hope of Poland's adherence to the Yalta declaration ("free and unfettered elections"), he quit, and returned home to write the saddening story of what he had seen.

Though a career diplomat, Lane has written a blunt and frank report. Where it falls down badly is in the writing. Lane uses that jargon habitual to diplomats, a dialect sometimes confused with English, which makes his occasional revelations seem as blandly dull as his report of an exchange of diplomatic amenities.

Lane found Poland run by a group of highly intelligent and unscrupulous Kremlin agents. Against such hard-bitten commissar types as Hilary Mine and Jakub Berman, who were Poles by birth but acknowledged Moscow as their capital, Lane could only play the gadfly. In Poland, they had the power and he didn't.

Note of Sarcasm. In pages likely to cause uneasiness in Democratic Party headquarters and certain to provoke angry retorts from F.D.R.'s supporters, Lane charges that during Roosevelt's and the early part of Truman's administration, U.S. Government leaders deliberately misled the public about the seriousness of the Polish situation. When Lane told President Roosevelt that strong steps should be taken to maintain Poland's independence, "the President asked rather sharply and with a note of sarcasm, 'Do you want me to go to war with Russia?' "

Roosevelt kept secret the provisions of the Teheran agreement ceding 70,000 square miles of Polish territory to Russia. Why did he? Lane, whose bitterness towards the administrations he represented permeates the book, believes that it was simply because Roosevelt wanted to win the Polish-American vote in 1944. He tells of a State Department official who tried to prevail on Franklin Roosevelt to take a firmer policy with Stalin on Poland, only to be told : " 'You may know a lot about international affairs, but you do not understand American politics.' "

Month of Stalling. The best — and bitterest — chapter in Lane's book, however, is his detailed reconstruction of the tragic 1944 Warsaw uprising against the Nazis, a story full of confusion at the time, but one that in his telling becomes pathetically plain. On July 29, 1944, a Moscow broadcast urged Warsaw to revolt to hasten the entry of Russian troops, then only ten kilometers away. The underground Polish army, led by General Bor, went into action on Aug. 1. The next day it had two-thirds of Warsaw under control. As the Nazis hit back with savage plane attacks, Polish emigré leaders begged the Russians to send planes over Warsaw to drop munitions and food to the rebels. But Russian planes, which for ten days before the revolt had battled the Nazis in the air, remained on the ground.
On Aug. 14, the U.S. asked permission to send planes from England in a shuttle flight to Russia in order to drop aid to Bor's troops. Moscow stalled for a crucial month, finally allowed one flight on Sept. 18. On Oct. 3, the Warsaw insurrection collapsed. The Russians, Lane bitterly concludes, stalled before Warsaw long enough to let the Nazis kill off 250,000 Poles. That made it easier for the Russians to handle the rest.
Arthur Bliss Lane (ur. 16 czerwca 1894, zm. 12 sierpnia 1956) - amerykański dyplomata (1917-1947), ambasador USA w Polsce (1945-1947).

W latach 1917-1919 - sekretarz ambasady USA w Rzymie, 1919 - sekretarz placówki amerykańskiej w Warszawie, kierowanej przez Hugh S. Gibsona, 1920 - w Londynie, gdzie pracował jako sekretarz kolejno pod kierownictwem ambasadorów: J.W. Davisa, a później G.B.Horneya. Z Londynu miał zostać przeniesiony do Buenos Aires, lecz stan zdrowia jego małżonki (Cornelia Thayer Baldwin) spowodował, iż przeniesiono go do Berna w Szwajcarii, gdzie A. Bliss Lane pracował u boku Joshepha C. Grew. Wraz z awansem J.C.Grew na stanowisko Sekretarza Stanu w 1923 roku również A. Bliss Lane pojechał do Waszyngtonu. Zarówno Sumner Welles, z którym Bliss Lane prowadził ożywioną korespondencję, jak i sam Franklin Delano Roosevelt nazywali młodego dyplomatę, jakim był wówczas Bliss Lane, po prostu: „Arthur” . Jego późniejsza droga szybkiego awansu po szczeblach dyplomatycznej kariery obejmowała placówki w Europie oraz w Ameryce Południowej. W roku 1933 A. Bliss Lane został mianowany posłem amerykańskim w Nikaragui, gdzie zaangażował się przeciwko zamiarom obalenia rządu Jounana Sacasa. Trzy lata później, w roku 1936, z tym samym tytułem reprezentował USA w krajach bałtyckich: Litwie, Łotwie i Estonii. Rok później znalazł się już w Jugosławii. W 1941 roku pod jego opiekę przeszła placówka na Kostaryce, zaś w 1942 A. Bliss Lane został mianowany ambasadorem USA w Kolumbii.




Ambasador USA w Polsce
Bliss Lane został mianowany przez Roosevelta ambasadorem USA przy rządzie polskim w Londynie[1] 21 września 1944 r. jednak wobec wkroczenia Armii Czerwonej na teren Polski nigdy w tej roli do Londynu nie pojechał, zgodnie z zaleceniem przełożonych oczekując na dalszy rozwój sytuacji w Waszyngtonie.


Ambasador bez ambasady starał się pozyskać jak najwięcej informacji nie tylko o Polsce, ale i o amerykańskich planach jej dotyczących. Gdy 7 czerwca 1944 roku z amerykańskim prezydentem o sprawach polskich rozmawiał Stanisław Mikołajczyk, 20 listopada swoje 5 minut (dosłownie) otrzymał również Bliss Lane. Tak później wspominał przebieg tej rozmowy: „Powiedziałem, że w mojej opinii bardzo istotnym byłoby wywieranie nacisku na rząd sowiecki, by podtrzymać niezależność Polski i dodałem, że jeśli nie zademonstrujemy naszej siły w chwili, gdy mamy największą armię, marynarkę i siły powietrzne na świecie, a prezydent otrzymał właśnie kolejny mandat od swojego społeczeństwa – nie wiem czy kiedykolwiek będziemy silniejsi. Na co prezydent odpowiedział ostro i z nutą sarkazmu – „Czy chcesz bym poszedł na wojnę z Rosją?” Odpowiedziałem, że nie to miałem na myśli, lecz to, by przyjąć ostrą linię i z niej nie schodzić, wówczas, miałem pewność, osiągnęlibyśmy nasze cele. Zaobserwowałem, że prezydent miał inną wizję wolnej Polski od naszej. Prezydent powiedział, że ma pełne zaufanie do słów Stalina i miał pewność, iż ten się z nich nie wycofa".

13 lutego, a więc tuż po zakończeniu obrad konferencji jałtańskiej, podsekretarz stanu Joseph C.Grew wydał oświadczenie oznajmiające, że Arthur Bliss Lane w dalszym ciągu pozostanie w Waszyngtonie, oczekując na dalszy rozwój sytuacji. 5 kwietnia 1945 Bliss Lane wystosował memorandum do E.Stettiniusa, w którym rekomendował informowanie amerykańskiej opinii publicznej o pogorszeniu się stosunków amerykańsko–sowieckich, zwłaszcza w kwestii polskiej. Po śmierci Roosevelta, jego następca potwierdził nominację Bliss Lane'a na stanowisko ambasadora USA w Polsce. 4 lipca Bliss Lane, który usilnie zabiegał o spotkanie z nowym sekretarzem stanu - Jamesem F. Byrnesem, został przez niego przyjęty. Bliss Lane wyszedł ze spotkania rozczarowany, jako że nie otrzymał sposobności omówienia z własnym przełożonym „jednego z najbardziej drażliwych tematów stojących przed USA", i to w przededniu konferencji poczdamskiej. Jeszcze bardziej upokarzające dla Bliss Lane'a okazało się kolejne spotkanie z J.Byrnesem w Paryżu 6 lipca 1945 roku. Zaczepiony przed hotelem przez ambasadora sekretarz stanu miał mu odpowiedzieć zniecierpliwiony zamykając drzwi od samochodu: „Słuchaj Arthur, te rzeczy po prostu mnie nie interesują. Nie chcę, by zawracano mi nimi głowę”. Do Warszawy amerykański dyplomata przybył jednak dopiero 1 sierpnia 1945 r., po drodze z własnej inicjatywy zatrzymując się na nocleg w Poczdamie, gdzie trwały obrady konferencji Wielkiej Trójki.

Arthur Bliss Lane przebywał w Polsce od 1 sierpnia 1945 do 24 lutego 1947 roku, przez cały ten okres kierując pracami ambasady ulokowanej w pokojach warszawskiego hotelu "Polonia". Szczegółowy opis tego okresu znajduje się w publikowanych wspomnieniach ambasadora, które ukazały się w języku polskim nakładem wyd. Krąg w 1984 r. pt. "Widziałem Polskę zdradzoną". Spośród zagadnień podejmowanych przez ambasadora, które stanowiły także o charakterze relacji dwustronnych amerykańsko-polskich najistotniejszymi były: wybory parlamentarne, które zgodnie z zapisami Jałty i Poczdamu miało cechować "wolne i nieskrępowane" głosowanie, problem udzielenia Tymczasowemu Rządowi Jedności Narodowej kredytów w wysokości 90 milionów dolarów, rekompensata za znacjonalizowane mienie amerykańskie, zwolnienie z więzień osób deklarujących amerykańskie obywatelstwo, a także swoboda relacjonowania wydarzeń w Polsce przez amerykańskich dziennikarzy.

W dniu 19 stycznia 1947 roku, wspólnie z ambasadorem brytyjskim - Victorem Cavendish Bentinckiem - Bliss Lane zorganizował 16 zespołów obserwujących przebieg głosowania na obszarze Polski. W wyniku tej akcji do Waszyngtonu i Londynu trafiły obszerne raporty w oparciu o który bez cienia wątpliwości uznano, iż wybory w Polsce były pogwałceniem postanowień z Jałty i Poczdamu, gdyż cechowały je "przemoc i oszustwo".


Na własną prośbę
Po powrocie do USA (sam poprosił o dymisję) Bliss Lane odszedł ze służby dyplomatycznej i zajął się publicystyką, podejmując głównie zagadnienia dotyczące losu Polski. W latach 1947-1956.

Arthur Bliss Lane był członkiem, a nierzadko honorowym przewodniczącym takich organizacji o charakterze antykomunistycznym jak np.:

Common Cause Inc.,
American Commitee for the Investigation of the Katyn Massacre,
National Commitee for a Free Europe,
Paderewski Testimonial Fund,
J. McGrew National Committee for Free Europe (od 1949 Committee to Stop World Communism),
National Committee of Operation Democracy,
Institute of Fiscal and Political Education,
Tolstoy Foundation (od 1954),
DACOR Diplomatic and Consular Officers Retired.
Brał również udział w pracach Republican National Committee’s Foreign Language Groups. Był jednym ze sponsorów pisma The Polish Review. W archiwum dyplomaty znajduje się duża liczba artykułów prasowych świadczących o jego niemalejącym zainteresowaniu Polską do jego śmierci w 1956 roku.


Bibliografia
Archiwalia
Arthur Bliss Lane Papers, Sterling Memorial Library, Yale University, New Heaven CT.
Wspomnienia
A.Bliss Lane,I Saw Poland Betrayed. An American Ambassador Reports to the American People, New York 1948;
A.Bliss Lane, Widziałem Polskę zdradzoną, Warszawa 1984.
Opracowania
V.Petrov, A Study in Diplomacy. The Story of Arthur Bliss Lane, Chicago 1971;
John A. Sylvester, Arthur Bliss Lane. A Career Diplomat, Universtiy of Wisconsin 1967 ;
John L.Armstrong, More than a Diplomatic Mission; The American Embassy and the Ambassador Arthur Bliss Lane in Polish Politics, July 1945-February 1947, University of Wisconsin-Madison 1990.

Dr. Brzezinski's endorsement of Senator Obama is significant

Dr. Brzezinski's endorsement of Senator Obama is significant
Posted by Olga Teresa Sarbinowska February 08, 2008 01:30AM
Categories: Breaking News
Place the following link to your browser and listnen to endorsement: http://wordofthepeople.blogspot.com/2007/09/obama-picks-up-brzezinski-endorsement.html
By Judge Diane Karpinski News Release



Dr. Brzezinski TIM SLOAN/AFP/Getty Images
Sen.Barack Obama
Tony Lake Talks to Cleveland 's Polish Leaders About Obama

On January 30, Tony Lake , a Senior National Security Advisor for Senator
Barack Obama, met with
members of the Polish American leadership of Cleveland . The meeting was
arranged by Mark Brzezinski ,
son of Zbigniew Brzezinski , President Carter's national security advisor,
and the Washington D.C.
Office of the Polish American Congress.

John Borkowski, President of the Ohio Division of the Polish American
Congress, introduced Tony
Lake . Borkowski started to list Lake 's many accomplishments in his
30-year career in foreign policy
and his positions in both Washington and prestigious universities, but
Lake , showing his sense of
humor, interrupted saying, "I've had a hard time keeping a job."

Demonstrating not only his knowledge of, but also his respect for, Poland
's history, he noted that
he has often removed the snow from the head of Jan Karski's statue in D.C.

Lake answered a number of
questions from the Polish community.

Visa Waiver Program
He was asked about Obama's views on visa waiver, especially the high
number of Poles rejected. Lake
said that the rejection rate of 25% is a very high number. He reported
that Obama had disagreed with
the exclusion of Poland from the waiver program the Senate passed. In a
speech on the senate floor
last July, Obama said, "We should work to include countries like Poland
that are members of both the
EU and NATO into the Visa Waiver Program. Today's visa regime reflects
neither the current strategic
relationship nor the close historic bonds between our peoples, and is out
of date."

Defense Missile Shield
Responding to a question about the Defense Missile Shield, Lake noted that
the Iranian threat is
real and we need to promote a shield, but we are "pushing faster than
technology allows. And we have
not consulted NATO properly. ... We need to talk to the Russians, but we
can't give them a veto over
it." Lake characterized current diplomacy as "lousy." "We need to talk to
enemies," he emphasized;
"Reagan and Kennedy did."

Iraq
Turning to Iraq , Lake said Obama supported the war in Afghanistan , but
Iraq has "created more
terrorists" and distracted us from Afghanistan . He noted the presence of
1400 Polish soldiers there.
He explained that the question is what the outcome will be if we
disengage. "Our troops were not
defeated militarily. The problem is political." He noted that the war in
Iraq is taking longer than
WWII. " Iraq is not coming together politically. " Recent Iraqi law
probably makes it worse for
Sunnis. Obama's plan is to take out one brigade a month over 16 months. He
quoted Obama: "We need to
be as careful going out as we were careless coming in." He added that it
was a "damn disgrace" the
way the veterans are being treated. He reported that Obama had introduced
legislation to help
veterans, especially regarding head injuries.

Campaign Finance Reform
Asked about campaign finance reform, he explained Obama was a co-sponsor
of the McCain-Feingold bill
reforming campaigns. He added that Obama has proposed to McCain that they
both limit the amount each
will spend on the general election. He added that Obama had accepted no
contributions from health
industry lobbyists or pharmaceuticals.

Health Insurance
Lake was asked about Obama's views on single payer health insurance. He
said Obama was originally
for it, but decided it was not pragmatic-that it would never get through
Congress. Lake noted that
Clinton 's health plan was based on "universal" coverage, but the question
is what is meant by
"universal." It is a mandate to buy it, and there is an unspecified
penalty if one does not. The
problem, however, is that "many can't afford health insurance." The real
problem is "how to reduce
the cost and make various plans affordable."

His Reasons for Supporting Obama
Anthony Lake , who was a foreign policy advisor in President Clinton's
1992 campaign and later his
National Security Advisor and White House Special Envoy who mediated the
drafting of the Algiers
Agreement, ending the Eritrean-Ethiopian War, began his remarks by
explaining he was "not opposed to
Hillary." He said he started working with Obama in Illinois and was "more
and more impressed with
him."

Lake explained, "He's authentic: he wrote his own books.... He doesn't
pander ... ; for example, he
went to Detroit and said, reduce emissions... . "Obama has not reinvented
himself," Lake emphasized.

Another reason Lake gave was that Obama is for change. As an example, he
reported that Obama takes
no contributions from corporate lobbyists. "We are in terrible trouble in
the world," Lake said. "We
need a new face to the world," he said, quoting a congressman friend,
adding, "I can't think of a
better face to present to the world."

Anticipating the question whether Obama is "ready," he said Obama is one
year older than Clinton was
when he ran and has more foreign policy background than Reagan or Carter
had. Lake noted that Obama
serves on the Senate Foreign Policy Committee, lived in Indonesia , and
drove through Kenya . "He
understands the world better than the other candidates," Lake explained.
He added that Obama will be
good in a crisis.

Moreover, he has built an effective campaign structure. Lake quoted
Obama's statement -there are no
red states, no blue states; there is only the United States- to illustrate
Obama wants to heal
divisions and reaches to Republicans.

Anthony Lake is Distinguished Professor in the Practice of Diplomacy at
the Foreign Service School
of Georgetown University . Currently, he is preparing to teach a course on
Vietnam , where he served
as U.S. Vice Consul in Saigon and Hue . Author of many books, he helped
found the influential journal
Foreign Policy.

Obama Statement on Visit of Polish President Lech Kaczynski

Obama Statement on Visit of Polish President Lech Kaczynski
Monday, July 16, 2007

CONTACT: Ben LaBolt

WASHINGTON, D.C. – U.S. Senator Barack Obama (D-IL) today released the following statement on the visit of Polish President Lech Kaczynski to the United States:

“I welcome Polish President Lech Kaczynski to Washington. Recognizing the rich history of cooperation between our two countries, I am happy to say, Witam Serdecznie w Washingtonie [Welcome to Washington].”

“The Polish President's visit reminds us that for the last 200 years America and Poland have been linked in the struggle for freedom. Today there is a strong legacy of sacrifice between the two nations – sacrifice for the cause of American and Polish freedom alike.”

“As early as the Revolutionary War, Polish patriots like Casimir Pulaski and Tadeusz Kosciuszko fought alongside American patriots – from Germantown to Saratoga – to help win our country’s independence.”

“During World War I, Ignacy Paderewski, an unparalleled musician, helped lead the fight for a free and independent Poland. He became Prime Minister after the war, only to be forced into exile by the Nazi Occupation. After he died in exile in the United States, America gave this great friend of freedom a place alongside our honored dead in Arlington National Cemetery. There he would rest, in the words of President Franklin Roosevelt, ‘until Poland would be free.’”

“It was a moving sight when, in 1992, President George H. W. Bush escorted Paderewski's ashes home to Poland. No one will forget seeing thousands of Poles lining the streets over the miles from the airport to the city center, waiting to see the horse drawn carriage.”

“It was the world’s good fortune that a Pole infused with this same dedication to freedom and the dignity of all people was elected Pope at such a critical time. Polish-Americans were thrilled at the election of Karol Wojtyla as Pope, a man who kept the faith when faith was forbidden.”

“At the same time, American Polonia’s dedication to freedom in their native Poland was vital in ensuring that Soviet totalitarianism would not succeed. Millions of personal packages were sent to friends and family back home, and each package was a message of hope in dark days – like the imposition of Martial Law in 1981 – of the Soviet Union.”

“The razing of the Iron Curtain provided opportunities to renew the linkage between Poland and America. Two centuries after the deaths of Pulaski and Kosciuszko, Poland and America became formal allies in NATO, institutionalizing the faith in freedom our countries have shared for centuries.”

“Since joining NATO in 1997, Poland has become one of America’s most important strategic partners, dedicating troops and resources to our operations in Afghanistan and Iraq.”

“We now have an opportunity to build on this long and deep relationship. Here is how we can.”

1. Renew the unity of purpose of the Transatlantic Relationship. “The Bush Administration's policy of splitting Europe into “old” and “new” was not just wrong, it was counterproductive. Poland should not have to choose between its vital interest in closer integration with Europe and its alliance with the United States. America must repair its relationship with Europe as a whole, so that Poland and our other Central European allies are never put in that position again.”

2. Finish building a Europe whole and free. “Poland has been a steadfast champion of liberty in the countries to its east. America and Poland should stand together to help Ukraine build a strong and stable democracy, and to help the people of Belarus regain their human rights. We also share an interest in working with Russia to meet common security threats and to encourage Russia’s integration into Western institutions. But we should also embrace, not abandon, those in Russia working to preserve their hard won liberty, and draw clear lines against Russia’s intimidation of its neighbors. 21st Century Europe cannot be divided into 19th Century spheres of influence.”

3. Meet global challenges together. “Not long ago, we looked to Poland as a country that needed American help in its own efforts to be free and secure; now we look to Poland as a critical partner in building a safer, freer world. We should work with Poland to secure more European troops, with stronger rules of engagement, to stabilize Afghanistan. And we should work together to send an unmistakable signal to Iran that its insistence in pursuing a nuclear weapons program is a profound mistake.”

4. Energize the alliance to confront new challenges. “From Poland to the United States, we are facing a new kind of threat – in the form of energy insecurity and climate change. The North Atlantic community has always joined forces to confront and defeat new challenges, and we should be doing the same now by, among other things, sharing best practices on energy conservation, inviting India and China to join the International Energy Agency, and dedicating our significant resources to establishing a global cap and trade on greenhouse gas pollution.”

5. Prudently but decisively prepare for emerging threats. “The Bush Administration has been developing plans to deploy interceptors and radar systems in Poland and the Czech Republic as part of a missile defense system designed to protect against the potential threat of Iranian nuclear armed missiles. If we can responsibly deploy missile defenses that would protect us and our allies we should – but only when the system works. We need to make sure any missile defense system would be effective before deployment. The Bush Administration has in the past exaggerated missile defense capabilities and rushed deployments for political purposes. The Bush Administration has also done a poor job of consulting its NATO allies about the deployment of a missile defense system that has major implications for all of them. We must not allow this issue to divide “new Europe” and “old Europe,” as the Bush Administration tried to do over Iraq.”

6. Invite Poland to join the Visa Waiver Program. “We should work to include countries like Poland that are members of both the EU and NATO into the Visa Waiver Program. Today’s visa regime reflects neither the current strategic relationship nor the close historic bonds between our peoples, and is out of date.”

“These are important steps, and I look forward to working with my colleagues to implement them.”

“It is wonderful to welcome the Polish President at a time in which America and Poland share the same freedom. Our two nations share a common legacy and destiny, and I am honored to welcome President Kaczynski to Washington.”

Lech Aleksander KACZYŃSKI

President of the Republic of Poland





Biography *

Born in Warsaw in 1949. Studied law at Warsaw University. In 1971, he moved to Sopot to work as a scholar at the University of Gdańsk. In 1980 he took a doctor’s degree in labor law, and in 1990 he was awarded a post-doctoral degree.

In 1977, he began to work for the Interventions Office of the Worker Defense Committee. A year later he became involved in the activity of Independent Trade Unions. In August 1980 he was nominated as an adviser of the Gdańsk Inter-plant Strike Committee. He was also a delegate to the First National Congress of the „Solidarność” Trade Union. Interned during the martial law. When released from internship, he returned to trade union activities. He was a member of the underground Solidarity authorities.

In December 1988, be became a member of the Civic Committee with Lech Wałęsa. He took part in the Round Table Talks in the team focused on trade union pluralism. W 1990, he was nominated as the Union’s first deputy chairman involved in the running of the Solidarity Trade Union. He was elected senator in the June 1989 election, and two years later a parliamentary deputy representing the Center Civic Alliance Party. In 1991, he was appointed as the head of the National Security Office at the President’s Chancellery. A year later, in1992, he was nominated as the president of the Supreme Chamber of Control (NIK) and he continued to hold that office until 1995.

In June 2000, Lech Kaczyński was nominated as the Minister of Justice by Prime Minister Jerzy Buzek. He soon became the most popular member of the cabinet.

In April 2001, he was elected as the head the National Committee of the Law and Justice Party (PiS) to be elected the party’s president in spring 2001. After the September 2001 parliamentary election he returned to the parliament as the party’s deputy. In autumn 2002 he was elected Warsaw’s mayor with a big advantage over his opponents. He started his term in office by declaring a war against corruption – the so-called „Warsaw connections” - and by restoring law and order. In March 2005 he officially declared his intention to run as a presidential candidate.

Elected President of the Republic of Poland on October 23, he assumed the office on December 23, 2005 by taking an oath before the National Assembly.

Lech Kaczyński’s wife, Maria, is an economist. His daughter Marta graduated from the Department of Law at Gdańsk University. She is married to Piotr, and in 2003 she gave birth to her daughter, Ewa.
Mr. and Mrs. Kaczyński are fond of animals. They have two dogs and two cats.


Background
The Kaczyński twins are sons of Rajmund (an engineer who served as a soldier of the Armia Krajowa in World War II and a veteran of the Warsaw Uprising) and Jadwiga (a philologist at the Polish Academy of Sciences). Lech is a graduate of law and administration of Warsaw University. In 1976 he was awarded his PhD by Gdańsk University. He later assumed professorial positions at Gdańsk University and Cardinal Stefan Wyszyński University in Warsaw. He is married and has one daughter.


Political biography
As children the twin brothers Lech and Jarosław starred in a Polish 1962 movie The Two That Stole The Moon (Polish title O dwóch takich, co ukradli księżyc) based on a popular children's story by Kornel Makuszyński.
In the 1970s Lech Kaczyński was an activist in the democratic anti-communist movement in Poland. In August 1980 he became an adviser to the strike committee in the Gdańsk Shipyard and the Solidarity movement. During the martial law introduced by the communists in December 1981 he was interned as an anti-socialist element.
Lech Kaczyński takes part in a mass marking the 21st anniversary of the death of communist era Solidarity figure Father Jerzy Popiełuszko, in the Stanisław Kostka church in Warsaw October 19, 2005.
When Solidarity was legalized again in the late 1980s, Lech Kaczyński was an active adviser of Lech Wałęsa and his Citizens' Committee Solidarity (Komitet Obywatelski Solidarność;) in 1988. Kaczyński was elected a Member of Parliament in June 1989, and vice-chairman of Solidarity trade union (NSZZ Solidarność). He was a leader and founder of the centrist political party Porozumienie Centrum (Center Agreement) and the main adviser and supporter of Lech Wałęsa when he was elected the President of Poland in December 1990. Wałęsa nominated Kaczyński to be the Security Minister in the Presidential Chancellery.
Lech Kaczyński was the President of the Supreme Chamber of Control (Najwyższa Izba Kontroli, NIK) from February 1992-May 1995 and later Minister of Justice and Attorney General in Jerzy Buzek's government between June 2000 and his dismissal in July 2001).
In 2001 he founded the Prawo i Sprawiedliwość party, and since 2002 Kaczyński has been Mayor of Warsaw, the capital of Poland. As mayor, he supported the construction of the Museum of the Warsaw Uprising. He will be also remembered for banning a gay movement parade (in 2004 and 2005), claiming the lack of neccesary documentation by organisers as the reason; earlier he referred to security measures, an offence to public morals and coinciding with the unveiling of a monument of Bór-Komorowski). His opponents called that unconsitutional in 2004 and he had been repeatedly criticised by the Mazowieckie voivodeship (region), which officially supervises the Mayor of Warsaw.
On 19 March 2005, he formally declared his intention to run for president in the October 2005 election.
Casimir Pulaski (1745?-1779) is a hero of two countries, Poland and the United States. Pulaski (in Polish: Kazimierz Pulawski) was born in a small town near Warsaw, Poland during the mid-1740s. In 1768, Pulaski and his father Jozef founded the Confederation of the Bar to defend Poland against the aggressive Russian forces, which later arrested and killed Casimir's father. Unable to prevent the partition of Poland, Pulaski left Poland and lived in exile in Turkey and the Balkans between 1772 and 1775, and then to Paris where he met Benjamin Franklin. Franklin convinced him to support the colonies against England in the American Revolution.

Pulaski impressed with the ideals of a new nation struggling to be free, volunteered his services. In 1777, Pulaski arrived in Philadelphia where he met General Washington, Commander-in -Chief of the Continental Army. Later at Brandywine, he came to the aid of Washington's forces and distinguished himself as a brilliant military tactician. For his efforts, Congress appointed him Brigadier-General in charge of Four Horse Brigades. Then again, at the battles of Germantown and Valley Forge, Pulaski's knowledge of warfare assisted Washington and his men.

Later in 1778, through Washington's intervention, Congress approved the establishment of the Cavalry and put Pulaski at its head. The Father of the American Cavalry demanded much of his men and trained them in tested cavalry tactics. He used his own personal finances, when money from Congress was scarce, in order to assure his forces of the finest equipment and personal safety.

Pulaski and his legion were then ordered to defend Little Egg Harbor in New Jersey and Minisink on the Delaware and then south to Charleston, South Carolina. However, it was at the battle of Savannah in 1779 that General Pulaski, riding forth into battle on his horse, fell to the ground mortally wounded by the blast of cannon.